Gedrag dat als 'lastig' wordt bestempeld. Controle willen houden. Driftbuien aan het einde van de dag. Boosheid, terugtrekken, huilen of ontploffen om ogenschijnlijk kleine dingen. Gedrag ontstaat nooit zomaar en is zelden onwil. Gedrag is vaak een teken van onmacht. Gedrag vertelt een verhaal.
Wat zo vaak wordt gezien als respectloos gedrag, is eigenlijk een teken van vertrouwen. Want een kind laat pas los waar het zich veilig voelt. Thuis, bij jou. Het vraagt een moedige volwassene die durft te kijken achter het gedrag en het niet persoonlijk neemt. En dat is soms knap lastig.
De hele dag sterk zijn
Kinderen passen zich de hele dag aan. Ze luisteren, wachten en proberen te doen wat er van hen verwacht wordt. Ze houden emoties in en proberen te voldoen aan de wereld om hen heen. Dat vraagt enorm veel van een jong zenuwstelsel.
Zelfcontrole is geen oneindige bron. Zeker niet bij kinderen. Na uren van inspanning raakt die capaciteit op. En dan is het lichaam aan zet. Niet omdat een kind niet wil, maar omdat het niet meer kan.
Veiligheid als ontlading
Wat we vaak 'lastig gedrag' noemen, is eigenlijk een signaal van overvraging en overbelasting.
Niet een tekort aan grenzen, maar een tekort aan ruimte om te herstellen.
Een kind laat pas los waar het zich veilig voelt.
Thuis.
Bij een vertrouwde volwassene.
Op een plek waar het niet meer hoeft vol te houden.
Dat inzicht vraagt om een andere blik.
Niet: “Waarom doe je zo?”
Maar: “Wat is er te veel geweest?”
Verbinden vóór corrigeren
Dit jaar bevestigde opnieuw wat voor mij de kern is van alles wat ik met Verbindingspracht uitdraag:
ontwikkeling begint niet bij harder trekken, maar bij veiligheid, verbinding en vertrouwen.
Op het moment dat een kind (of volwassene) leeg is, werkt uitleg niet.
Logica niet.
Consequenties niet.
Wat wél helpt:
- vertragen
- nabij blijven
- minder woorden gebruiken
- een rustige stem
En soms alleen maar zeggen:
“Ik zie je. Het was veel vandaag.”
Pas wanneer het lichaam weer tot rust komt, ontstaat er ruimte om te leren, te reflecteren en te groeien.
Gedrag begrijpen verandert alles
Wanneer we gedrag niet langer zien als een probleem dat opgelost moet worden, maar als een signaal dat begrepen wil worden, verandert de dynamiek.
Er ontstaat mildheid.
Nieuwsgierigheid.
En echte verbinding.
Ik ben dankbaar voor alle ontmoetingen dit jaar waarin ouders en professionals de moed hadden om anders te kijken.
Om niet harder te duwen, maar juist te vertragen. Om niet te oordelen, maar te onderzoeken wat eronder ligt.
Op naar meer menselijkheid
Ik hoop dat we ook in het nieuwe jaar blijven kiezen voor deze andere weg.
Met minder moeten.
Meer voelen.
En meer vertrouwen in de kracht van verbinding.
Voor kinderen.
Voor volwassenen.
Voor ons allemaal. 🌱
Voor de laatste dagen van dit jaar wens ik je rust, verzachting en ruimte.
Ruimte om terug te kijken met mildheid. Om niet alles perfect te hoeven doen.
En om het nieuwe jaar in te stappen met vertrouwen, verbinding en menselijkheid. Voor de kinderen om je heen én voor jezelf.
Ben je nieuwsgierig naar de Loekemeijermethode en wil je weten wat het in jouw gezin kan betekenen? Neem dan gerust contact met mij op. Ik help je graag verder.
Op donderdagavond 15 januari geef ik weer een lezing. Deze keer voor Ouders Lokaal in de Bilt. Deelname is gratis na aanmelding.
Voor meer informatie, neem contact met mij op.
Reactie plaatsen
Reacties